Mary Rendall
Four decades of Chiang Mai music, remembered from the front row
หากคุณได้ไปร่วมงานดนตรีตามร้านหรืออีเวนต์ต่างๆ ในเชียงใหม่ หลายครั้งคุณน่าจะมีโอกาสได้เห็นหญิงชาวอังกฤษมีอายุคนหนึ่งจนคุ้นตา เพราะเธอมักจะไปตามเชียร์ ไปสนับสนับสนุน นั่งอยู่แถวหน้าพร้อมใบหน้ามีความสุขเมื่อได้ฟังเพลงจากนักดนตรีเชียงใหม่ และเธอมักมาพร้อมกับมือถือในมือถึงสองเครื่องเดินไปหน้าเวทีคอยบันทึกภาพและวิดิโอการแสดงของศิลปินเชียงใหม่จำนวนหลาย TB ซึ่งน่าจะเป็นคลังแสงทางดนตรีที่ alive ที่สุดในเชียงใหม่ขณะนี้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอรู้จักและสนิทสนมกับนักดนตรีเชียงใหม่แทบจะทุกคน นี่คือภาพจำของหลายคนมีต่อเธอ แมรี่ เรนดาลล์ หรือที่ชาวคนดนตรีเชียงใหม่เรียกเธอว่า ป้าแมรี่ ...
Between Chairs,
Between Beats
Laurens Brouwer’s Listening Life
บางคนสะสมแผ่นเสียง แต่ Laurens Brouwer สะสม ‘เส้นทาง’ ใน Deaf Shop ซึ่งเป็น listening bar แถวประตูเชียงใหม่ที่เขาทำร่วมกับ มัม ผู้เป็นพาร์ทเนอร์ แผ่นเสียงจะไม่ถูกวางทิ้งไว้เป็นเพียงวัตถุชิ้นหนึ่ง เพราะเมื่ออยู่ในมือของเขา แผ่นเสียงเหล่านั้นจะกลายเป็นเส้นทางเชื่อมโยงถนนหลายสายให้เชื่อมต่อกัน จากเพลงป๊อปสู่ฮิปฮอปฝรั่งเศส จากดนตรีใต้ดินในอัมสเตอร์ดัมสู่ดนตรีแนวฟุตเวิร์กของชิคาโก จากเพลงไทยเก่าๆ สู่สุ้มเสียงใดก็ตามที่จะช่วยเปิดความเป็นไปได้ให้เกิดพื้นที่ใหม่ๆ Laurens เกิดในเนเธอร์แลนด์ เติบโตในฝรั่งเศส หล่อหลอมตัวตนในอัมสเตอร์ดัม และตอนนี้หยั่งรากฝังตัวอยู่ที่เชียงใหม่ ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาจึงดำเนินอยู่ในสภาวะกึ่งกลาง ระหว่างพื้นที่ต่างๆ เชิงวัฒนธรรม เขาจะเป็นคนดัชไหม ก็ไม่เชิง เป็นคนฝรั่งเศสก็ไม่ใช่ ครั้งหนึ่งเขาเคยอธิบายความรู้สึกนี้ผ่านสำนวนฝรั่งเศสว่า มันเหมือนกับว่า “บั้นท้ายของเขานั่งควบอยู่ระหว่างเก้าอี้สองตัว” และดนตรีก็กลายมาเป็นเก้าอี้ตัวที่สาม เก้าอี้ตัวที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง
Phoebe
You Know Your People When You See Them
ฉันจำครั้งแรกที่ได้เจอ Phoebe นักร้องนำของวงโพสต์พังก์สัญชาติเมียนมาอย่าง Vanilla Girl ได้ไม่ชัดเจนนัก แต่สิ่งที่จำได้แม่นกว่าคือเรื่องเล่าจาก Lisa Byrd เจ้าของร้าน Free Bird กิจการเพื่อสังคมเพื่อชาวเมียนมา และสิ่งที่ Nukola ผู้จัดงานกวีนิพนธ์และละครเวทีในเมืองเชียงใหม่พูดว่า "มีเด็กใหม่มาคนนึง เธอทำวงด้วยนะ"